صفر تا صد انواع سرمایه گذاری | سرمایه گذاری فعال و غیرفعال

سرمایه گذاری یا تخصیص منابع مالی به یک یا چند دارایی مختلف، برای به دست آوردن و افزایش دارایی با ارزش‌تر در آینده انجام می‌‎شود. حتما تا به امروز بسیار شنیده‌اید که سرمایه گذاری به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم صورت می‌گیرد. اما در این مطلب ازمجله زاگرس قصد داریم تا انواع سرمایه گذاری را بررسی کنیم. افراد می‌توانند به دو شکل فعال و غیر فعال سرمایه گذاری کنند. اما سرمایه گذاری فعال و غیرفعال چیست یا تفاوت سرمایه گذاری فعال و غیرفعال در چه مواردی دیده می‌‎شود؟ تا انتهای این متن با ما همراه باشید تا این دو مفهوم جذاب از حوزه سرمایه گذاری را بررسی کنیم.

سرمایه گذاری فعال چیست؟

در دنیای بازارهای مالی، سرمایه‌گذاری فعال به منزله سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت است. فعالان عرصه سرمایه‌گذاری فعال، باید با چشمانی تیزبین به طور مداوم بازار مالی را رصد کنند و با اتکا به تحلیل‌های عمیق و گاهی جسورانه، به دنبال شکار فرصت‌ها باشند. 

هدف اصلی سرمایه‌گذاری فعال کسب بازدهی بیشتر با بهره‌مندی از نوسانات کوتاه‌مدت قیمت‌ها است. سرمایه‌گذاری فعال به پویایی، انعطاف‌پذیری و تصمیم‌گیری سریع نیازمند است و دقیقا به همین دلیل نیز نیاز به دانش بیشتری دارد.

بنابراین سرمایه‌گذاری فعال با این که چالشی جذاب به نظر می‌رسد، می‎تواند خطرناک باشد. اتخاذ تصمیمات درست در لحظه نیاز به دانش عمیق، تخصص و اعتماد به نفس بالا دارد تا از گام اشتباه، که می‌تواند منجر به زیان سرمایه‌گذار باشد، جلوگیری شود.

ویژگی سرمایه گذاری فعال

• تمرکز بر نوسانات کوتاه‌مدت از ویژگی سرمایه گذاری فعال برای کسب بازدهی بیشتر است.

• اتخاذ تصمیمات درست در سرمایه گذاری فعال نیازمند تحلیل دقیق عوامل و پیش‌بینی روندهای آینده بازار بوده و به همین دلیل به عنوان یکی از مشخصات سرمایه گذاری فعال شناخته می‌شود.
• سرمایه‌گذاری فعال ریسک بیشتری دارد و این به دلیل اتخاذ تصمیمات سریع و جسورانه در بازار است.
• موفقیت در این نوع سرمایه‌گذاری، مستلزم دانش عمیق از بازارهای مالی و تخصص در تحلیل است.

در مطلب «انواع افزایش سرمایه در بورس و تأثیر آن بر سهامداران» به طور مفصل در مورد روش‌های مختلف افزایش سرمایه شرکت‌ها، اثرات هر روش بر سهامداران، ارزش سهام و تصمیمات سرمایه‌گذاری صحبت کرده‌ایم.

مزایای سرمایه گذاری فعال

مزایای متعدد سرمایه‌گذاری فعال آن را به گزینه‌ای جذاب برای سرمایه‌گذاران ریسک پذیر و باتجربه تبدیل کرده است. در ادامه مزایای سرمایه گذاری فعال را بررسی خواهیم کرد:

• در شرایطی که بازارها روند نزولی به خود می‌گیرند، سرمایه‌گذاران فعال می‌توانند با استراتژی‌های مناسب، از ضررهای سنگین جلوگیری کرده و حتی از نوسانات یا از فرصت‌های سودآور در بازار نزولی بهره‌مند شوند.
• سرمایه‌گذاری فعال، دنیایی از استراتژی‌های معاملاتی مختلف است. سرمایه گذاران می‌توانند از تحلیل‌های تکنیکال و بنیادی، معاملات الگوریتمی و ابزارهای معاملاتی برای شناسایی فرصت‌های سودآور و افزایش بازدهی استفاده کنند.
• در مقایسه با سرمایه‌گذاری غیرفعال که به طور میانگین بازدهی بازار را دنبال می‌کند، سرمایه‌گذاری فعال می‌تواند پتانسیل کسب بازدهی‌های بالاتر را نیز به همراه داشته باشد. با اتخاذ تصمیمات دقیق در لحظه مناسب، سرمایه‌گذاران فعال می‌توانند از نوسانات بازار به نفع خود استفاده کرده و به سودهای چشمگیری دست یابند.
• در سرمایه‌گذاری فعال، سرمایه‌گذاران کنترل سبد سرمایه‌گذاری را در دست دارند و می‌توانند با توجه به دانش، تخصص و اهداف خود، دارایی‌های مختلف را انتخاب و معاملات را انجام دهند. به همین دلیل انعطاف‌پذیری و آزادی عمل بیشتری در آن وجود دارد.

معایب سرمایه گذاری فعال

در حالی که این نوع سرمایه‌گذاری پتانسیل کسب بازدهی‌های چشمگیر را به همراه دارد، معایب و چالش‌های مختلفی را بر سر راه سرمایه گذاران فعال قرار می‌دهد. در ادامه معایب سرمایه گذاری فعال را بررسی می‌کنیم:

• استراتژی‌های معاملاتی پیچیده و معاملات کوتاه مدت هزینه‌های بیشتری را به سرمایه‌گذار تحمیل می‌کند. این هزینه‌ها شامل هزینه معاملات، کارمزدهای مختلف و هزینه‌های مدیریتی صندوق می‌شوند.
• سرمایه‌گذاری فعال با ریسک‌های ذاتی متعددی همراه است. سرمایه‌گذاران با اتکا به تحلیل‌ و احتمال به طور فعال در خرید و فروش دارایی‌ها شرکت می‌کنند. به علاوه این امر، احتمال خطا و زیان را افزایش می‌دهد.
• سرمایه‌گذاران فعال کنترل سبد سرمایه گذاری را در اختیار دارند که ممکن است تحت‌تاثیر هیجانات و احساسات خود در شرایط نوسانی بازار قرار گرفته و تصمیمات غیر منطقی اتخاذ کنند. این موضوع می‌تواند منجر به خرید و فروش در زمان نامناسب و در نتیجه ضرر و زیان شود.
• سرمایه‌گذاری فعال، نیاز به صرف زمان و تمرکز از سوی سرمایه‌گذار دارد. چون باید به طور مداوم بازار را رصد کرده و از اخبار و تحولات اقتصادی مطلع باشید تا در زمان مناسب، اقدام به خرید و فروش دارایی‌ کنید. بنابراین اگر زمان کافی ندارید این موضوع می‌تواند برایتان تبدیل به چالشی شود.
• سرمایه‌گذاری فعال به دلیل پیچیدگی‌ها و ریسک‌های ذاتی برای سرمایه‌گذاران تازه‌کار، کم‌تجربه و یا عجول مناسب نیست.

انواع روش‌های سرمایه‌گذاری فعال

سرمایه‌گذاری فعال به مجموعه‌ای از روش‌ها گفته می‌شود که در آن‌ها سرمایه‌گذار یا معامله‌گر با تصمیم‌گیری مستمر، تحلیل مداوم و زمان‌بندی ورود و خروج تلاش می‌کند بازدهی بالاتر از متوسط بازار کسب کند. این رویکرد معمولاً نیازمند دانش، تجربه، زمان و تحمل ریسک بالاتری است.

در ادامه، مهم‌ترین روش‌های سرمایه‌گذاری فعال را مرور می‌کنیم:

خرید و فروش مستقیم سهام (Stock Picking)

در این روش، سرمایه‌گذار با تحلیل بنیادی، تکنیکال یا ترکیبی از هر دو، سهام شرکت‌های خاص را انتخاب و معامله می‌کند. موفقیت در این روش به توانایی تشخیص ارزندگی سهم، زمان مناسب خرید و فروش و مدیریت هیجانات وابسته است.

نوسان‌گیری کوتاه‌مدت

نوسان‌گیری بر پایه استفاده از تغییرات قیمتی کوتاه‌مدت انجام می‌شود. تمرکز این روش بر رفتار قیمت، حجم معاملات و الگوهای تکنیکال است، نه ارزش ذاتی دارایی.

معاملات روزانه (Day Trading)

در معاملات روزانه، تمام خرید و فروش‌ها در همان روز بسته می‌شود و هیچ موقعیت بازی به روز بعد منتقل نمی‌شود. این روش نیازمند حضور دائمی پای سیستم، واکنش سریع و انضباط ذهنی بسیار بالاست.

سرمایه‌گذاری مبتنی بر تحلیل بنیادی فعال

در این رویکرد، سرمایه‌گذار با بررسی صورت‌های مالی، نسبت‌های مالی، وضعیت صنعت و شرایط کلان اقتصادی، به‌طور فعال پرتفوی خود را تغییر می‌دهد. اگرچه افق زمانی می‌تواند میان‌مدت یا بلندمدت باشد، اما تصمیم‌ها همچنان فعالانه اتخاذ می‌شوند.

استفاده از ابزارهای اهرمی و مشتقه

ابزارهایی مانند قراردادهای آتی، اختیار معامله و معاملات اعتباری، امکان کسب سود بالا با سرمایه کمتر را فراهم می‌کنند، اما در مقابل، ریسک زیان شدید و سریع نیز دارند.

مدیریت فعال پرتفوی شخصی

در این روش، سرمایه‌گذار به‌طور مداوم وزن دارایی‌ها را تغییر می‌دهد؛ مثلاً در شرایط خاص، سهم سهام را افزایش یا کاهش می‌دهد. این رویکرد نیازمند درک درست از چرخه‌های بازار و تصمیم‌گیری به‌موقع است.

سرمایه گذاری غیرفعال چیست؟

سرمایه‌گذاری غیرفعال به عنوان سرمایه گذاری آرام با مسیری طولانی شناخته می‌‎شود. یک سرمایه‌گذارغیرفعال با اتخاذ رویکرد بلندمدت و صبورانه به دنبال ثبات و کسب سود در بلندمدت است.

بنابراین از مشخصات سرمایه گذاری غیرفعال خرید و نگهداری دارایی‌ها به مدت طولانی بوده و برخلاف سرمایه‌گذاری فعال که بر معاملات مداوم و فرصت‌های کوتاه‌مدت تمرکز دارد، این نوع سرمایه‌گذاری بر انضباط و گذر زمان متکی است.

سرمایه‌گذاران غیرفعال به طور غیرمستقیم در سبدی از سهام، اوراق بهادار یا سایر دارایی‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند. سادگی و مقرون به صرفه بودن این روش جذابیت زیادی برای برخی از دوستداران سرمایه گذاری ایجاد کرده است.

این نوع سرمایه‌گذاری نیاز به دانش تخصصی در خصوص بازار، تحلیل پیچیده و صرف زمان برای معامله ندارد. سرمایه‌گذاران غیرفعال با چشم‌پوشی از نوسانات کوتاه‌مدت و ریزش‌های ناگهانی بازار، تمرکز خود را بر اهداف بلندمدت گذاشته تا در گذر زمان به سودی پایدار دست ‌یابند.

ویژگی سرمایه گذاری غیرفعال

• استراتژی اصلی سرمایه‌گذاری غیرفعال بر پایه خرید دارایی‌ و نگهداری آن به مدت طولانی و عدم توجه به نوسانات کوتاه‌مدت بازار مالی است.

• سرمایه‌گذاران غیرفعال موفق، پاداش خود را در بلندمدت دریافت می‌کنند و از نوسانات کوتاه‌مدت بازار دلسرد نمی‌شوند.

• روش غیرفعال به دلیل نیاز به دانش و تخصص کم، روشی ساده و مقرون به صرفه برای سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی به خصوص برای افراد تازه کار است.

• سرمایه‌گذاری غیرفعال نیازمند انضباط و صبر است تا بتوان از نوسانات کوتاه‌مدت بازار عبور کرد و به اهداف بلندمدت دست یافت.

مزایای سرمایه گذاری غیرفعال

مزایای سرمایه‌گذاری غیرفعال که آن را به گزینه‌ای مناسب به خصوص برای سرمایه‌گذاران با اهداف بلندمدت تبدیل می‌کند عبارتند از:

•  یکی از مهم‌ترین مزایای سرمایه‌گذاری غیرفعال، کاهش هزینه‌ها است. کاهش هزینه از آنجا نشات می‌‎گیرد که در این نوع سرمایه‌گذاری، نیازی به معاملات مکرر و پرداخت کارمزد نیست. کاهش هزینه‌ها به طور مستقیم روی بازدهی نهایی سرمایه‌گذاری منعکس شده و به افزایش سود در بلندمدت کمک می‌کند.
•  روش غیرفعال، سرمایه‌گذاری شما را در سبدی از سهام، اوراق قرضه یا سایر دارایی‌ها متنوع می‌کند. این تنوع، ریسک سرمایه‌گذاری را به طور قابل‌توجهی کاهش داده و از ضررهای وابستگی به دارایی خاص جلوگیری می‌کند.
• در سرمایه‌گذاری غیرفعال، شما شفافیت را کاملا درک می‌کنید. به این ترتیب که دقیقا می‌دانید که در چه دارایی‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنید. شاخص‌ها به طور واضح تعریف شده‌اند که این باعث شده به راحتی عملکرد قابل رصد باشد. ناگفته نماند که شفافیت کمک می‌کند تا با اطمینان بیشتری در مورد سرمایه‌گذاری تصمیم‌گیری کرده و از استرس رها شوید.
• تجارب نشان داده‌اند که سرمایه‌گذاری غیرفعال در بلندمدت، بازدهی بالاتری نسبت به سرمایه‌گذاری فعال دارد. علت اصلی این موضوع کاهش هزینه‌ها، تنوع سرمایه‌گذاری و عدم معامله احساسی در نوسانات هیجانی بازار است.

 سادگی و نیاز به دانش و تخصص اندک یکی دیگر از مزایای سرمایه گذاری غیرفعال است که آن را برای افراد با سطوح مختلف تجربه و دانش مالی مناسب می‌سازد.

معایب سرمایه گذاری غیرفعال

وجود مزایای این نوع از سرمایه گذاری یکسری معایبی نیز برای آن وجود دارد که قبل از انتخاب آن بهتر است در خصوص آن‎ها بدانید تا با اطمینان بیشتری سرمایه‎گذاری مناسب خود را برگزینید.

•  در روش غیرفعال آزادی عمل و قدرت انتخاب سرمایه‌گذار محدودتر بوده که به نوعی این یکی از معایب سرمایه گذاری غیرفعال شناخته می‌‎شود.
•  سرمایه‌گذاری غیرفعال به طور ذاتی بر بلندمدت تمرکز دارد و اغلب از معامله کوتاه‌مدت دوری می‌کند. این موضوع می‌تواند باعث عدم بهره برداری از فرصت‌های سودآور در بازه‌های زمانی کوتاه مدت شود.
•  سرمایه‌گذاری غیرفعال، ممکن است برای همه سرمایه‌گذاران جذاب و مناسب نباشد. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاران ریسک‎پذیر که به دنبال کسب بازدهی‌های بالاتر در کوتاه‌مدت هستند، این نوع سرمایه‌گذاری را کسل‌کننده می‎دانند.

انواع روش‌های سرمایه‌گذاری غیرفعال

سرمایه‌گذاری غیرفعال رویکردی است که در آن هدف، شکست‌دادن بازار نیست؛ بلکه تمرکز بر هم‌حرکت‌شدن با بازار، رشد تدریجی سرمایه و کاهش خطای انسانی قرار دارد. در این روش‌ها، تصمیم‌گیری‌های احساسی و مداخله مداوم به حداقل می‌رسد و انضباط و افق زمانی بلندمدت نقش اصلی را بازی می‌کنند.

در ادامه، مهم‌ترین روش‌های سرمایه‌گذاری غیرفعال را بررسی می‌کنیم:

سرمایه‌گذاری در صندوق‌های سرمایه‌گذاری

صندوق‌های سرمایه‌گذاری یکی از رایج‌ترین ابزارهای سرمایه‌گذاری غیرفعال هستند. در این روش، مدیریت دارایی به تیم‌های حرفه‌ای سپرده می‌شود و سرمایه‌گذار بدون درگیری مستقیم با بازار، از مزایای تنوع‌بخشی و مدیریت تخصصی بهره‌مند می‌شود.

نمونه‌ها:

صندوق‌های درآمد ثابت، مختلط، سهامی

سرمایه‌گذاری در ETFها (صندوق‌های قابل معامله)

ETFها امکان خرید و فروش واحدهای صندوق را مشابه سهام فراهم می‌کنند، اما ماهیت سرمایه‌گذاری همچنان غیرفعال باقی می‌ماند. این ابزارها شفافیت بالا، نقدشوندگی مناسب و هزینه‌های کمتر دارند.

نمونه‌ها:

ETFهای سهامی، صندوق‌های طلا، صندوق‌های شاخصی

سرمایه‌گذاری شاخص‌محور

در این روش، سرمایه‌گذار عملکرد یک شاخص مشخص بازار را دنبال می‌کند، نه انتخاب سهم‌های خاص. هدف، کسب بازدهی معادل میانگین بازار در بلندمدت است.

سرمایه‌گذاری بلندمدت و نگهداری (Buy & Hold)

در استراتژی خرید و نگهداری، دارایی‌ها برای دوره‌های زمانی طولانی نگهداری می‌شوند و نوسانات کوتاه‌مدت بازار نادیده گرفته می‌شود. این روش معمولاً با ابزارهای متنوع و کم‌هزینه ترکیب می‌شود.

سرمایه‌گذاری تدریجی (میانگین‌گیری هزینه)

در این روش، سرمایه به‌صورت مرحله‌ای و در بازه‌های زمانی منظم وارد بازار می‌شود. این کار ریسک ورود در نقطه نامناسب را کاهش می‌دهد و رفتار سرمایه‌گذار را منظم و غیرهیجانی می‌کند.

سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در دارایی‌های فیزیکی

به‌جای خرید مستقیم دارایی‌هایی مانند طلا، سرمایه‌گذار از ابزارهای مالی مرتبط با آن استفاده می‌کند. این رویکرد هزینه‌های جانبی، ریسک نگهداری و مشکلات نقدشوندگی را کاهش می‌دهد.

نمونه‌ها:

صندوق‌های طلا به‌جای خرید سکه یا طلای فیزیکی

تفاوت سرمایه گذاری فعال و غیر فعال

برای انتخاب بین سرمایه‌گذاری فعال و غیرفعال باید تفاوت‌های بین آن‎ها را بشناسید تا در نهایت با توجه به شرایط، اهداف، دانش و ریسک‌پذیری خود بهترین روش را انتخاب کنید. در ادامه تفاوت سرمایه گذاری فعال و غیر فعال را به طور موردی بررسی خواهیم کرد:

معیار مقایسه	سرمایه‌گذاری فعال	سرمایه‌گذاری غیر‌فعال
تعریف	تلاش مداوم برای کسب بازدهی بالاتر از بازار از طریق تصمیم‌گیری فعال	سرمایه‌گذاری بلندمدت با هدف هم‌حرکت‌شدن با بازار
هدف اصلی	شکست بازار (Outperform)	تطبیق با بازار (Match Market)
نقش سرمایه‌گذار	تصمیم‌گیر مستقیم و دائمی	ناظر و پایبند به استراتژی
میزان دخالت	بسیار زیاد	حداقلی
نیاز به دانش	بالا (تحلیل بنیادی، تکنیکال، روان‌شناسی بازار)	متوسط تا کم
نیاز به زمان	زیاد و مستمر	کم و دوره‌ای
استراتژی غالب	Market Timing و Stock Picking	Buy & Hold و Asset Allocation
افق زمانی	کوتاه‌مدت تا میان‌مدت	میان‌مدت تا بلندمدت
تعداد معاملات	زیاد	کم
هزینه‌های معاملاتی	بالا (کارمزد، مالیات، خطای ورود و خروج)	پایین
ریسک تصمیم هیجانی	بالا	پایین
نوسان پرتفوی	شدیدتر	کنترل‌شده‌تر
قابلیت تنوع‌بخشی	محدود (برای سرمایه‌های کوچک)	بالا (به‌ویژه از طریق صندوق‌ها)
پیش‌بینی‌پذیری بازده	پایین	بالاتر در بلندمدت
فشار روانی	زیاد	کم
وابستگی به شرایط بازار	بالا	متعادل
احتمال خطای انسانی	بالا	محدود
شفافیت عملکرد	وابسته به مهارت فردی	بالا (گزارش‌های دوره‌ای صندوق‌ها)
مناسب برای	افراد حرفه‌ای، تمام‌وقت و ریسک‌پذیر	عموم سرمایه‌گذاران
نمونه ابزارها	معامله مستقیم سهام، نوسان‌گیری، مشتقات	صندوق‌های سرمایه‌گذاری، ETF، صندوق‌های شاخصی
سازگاری با سرمایه‌گذاری ضدتورمی	ناپایدار	پایدارتر در بلندمدت

سرمایه گذاری مستقیم چیست؟

سرمایه‌گذاری مستقیم روشی برای فعالیت در بازار است. شما به عنوان سرمایه گذار فعال در بازار سرمایه عامل سود و ضرر حاصل هستید. برای شروع به سرمایه گذاری مستقیم می‎توانید با مراجعه به کارگزاری و دریافت کد بورسی فعالیت سرمایه گذاری خود را شروع کنید.

در این نوع از سرمایه‌گذاری باید مسلط به روش‌های تحلیل تکنیکال، تحلیل بنیادی و تابلوخوانی باشید؛ چون بدون تسلط به مهارت‌های تحلیلی سرمایه گذاری، ریسک فعالیت بیشتر شده و نمی‎توان آینده خوبی برای سرمایه گذاری متصور بود. به همین دلیل قبل از سرمایه گذاری مستقیم آموزش بورس و کسب مهارت‌ها و توانایی‎های لازم را جدی بگیرید.

مزایای سرمایه گذاری مستقیم

مزایای سرمایه گذاری مستقیم به طور خلاصه عبارتند از:

• امکان خرید و فروش سهام با نظر و اختیار خود و تسلط بر مدیریت سرمایه
• امکان کسب سود بالاتر با پذیرش ریسک بیشتر

معایب سرمایه گذاری مستقیم

نیاز به دانش و تجربه زیاد در خصوص بازار

• صرف زمان بیشتر برای تحلیل و رصد صنایع و اقتصاد کشور
• نیاز به ریسک پذیری بالا به دلیل امکان ایجاد ضرر بیشتر

سرمایه‌ گذاری غیر مستقیم چیست؟

اگر به دلایلی نمی‌‎توانید زمان کافی برای بازار بگذارید یا حتی دانش تخصصی فعالیت در آن را ندارید، سرمایه‌گذاری غیر مستقیم را انتخاب کنید. در صورت انتخاب سرمایه‌گذاری غیر مستقیم نیاز به جمع آوری اطلاعات و یا داشتن مهارت لازم برای انجام تحلیل تکنیکال و بنیادی برای خرید و فروش سهام ندارید. از این نظر رابطه سرمایه گذاری غیر فعال و سرمایه گذاری غیر مستقیم مشخص می‌شود.

چون در روش غیر فعال نیز همین ویژگی‎ها را مشاهده می‌کنید. در این روش، کافیست تا مدیریت سرمایه‌ خود را به متخصصین با دانش مالی و مهارت بالای تحلیلی بسپارید.

مزایای سرمایه‌ گذاری غیر مستقیم

مزایای سرمایه گذاری غیر مستقیم به طور خلاصه عبارتند از:

• برخلاف روش مستقیم نیاز به دانش و تجربه کافی در بازار ندارد
• تیم حرفه‌ای برای مدیریت سرمایه‌ دارید
• نیاز به زمان برای رصد بازار نیست

معایب سرمایه‌ گذاری غیر مستقیم

• در این روش باید انتظار سود کمتر متناسب با سطح پذیرش ریسکِ کمتر داشته باشید
• در روش غیرمستقیم بر مدیریت سرمایه کمتر تسلط دارید

ابزارهای سرمایه گذاری غیر مستقیم در بورس

در سرمایه‌گذاری غیر مستقیم می‌توانید بر اساس میزان دارایی، هدف از سرمایه گذاری و میزان ریسک‌پذیری‌تان یکی از روش‌های سرمایه‌گذاری غیر مستقیم یعنی سرمایه گذاری در صندوق های سرمایه گذاری یا سبدگردانی را انتخاب کنید.

صندوق سرمایه‌گذاری و سبدگردانی از روش‌های محبوب سرمایه‌گذاری غیر مستقیم هستند که در ادامه هر کدام از این روش‌ها را مختصرا بررسی می‎کنیم.

سرمایه‌ گذاری در صندوق

صندوق سرمایه‌گذاری بعد از جمع آوری سرمایه از افراد، آن را در مجموعه‌ای از اوراق مشارکت، سهام و سایر دارایی‌ها سرمایه گذاری می‌کند. با انتخاب یک صندوق حتی با مبالغ اندک، در سبدی از دارایی‌های مختلف سرمایه‌گذاری می‌کنید.

این موضوع ریسک سرمایه‌گذاری را کاهش داده و آینده سرمایه گذاری را از وابستگی به یک دارایی خاص خارج می‌کند. متخصصان مالی صندوق نیز با تجربه و دانش خود، بازار را رصد و تحلیل کرده و در زمان مناسب اقدام به خرید و فروش می‌کنند.

به هر میزان که صندوق سود کسب کند، مشارکت کنندگان نیز به نسبت مالکیت خود در این سود سهیم هستند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری متفاوتی از نظر ترکیب دارایی‌ها وجود دارند. برای مثال صندوق‌ درآمد ثابت، صندوق‌ مختلط، صندوق‌ سهامی، صندوق‌ مبتنی بر طلا از انواع نام آشنای صندوق‌های سرمایه گذاری هستند.

سبدگردانی

سبدگردانی روشی برای مدیریت سرمایه با چینش دارایی‎های مختلف برای ایجاد یک سبد متنوع به جهت کسب سود است. این روش نوع دیگری از سرمایه گذاری غیرمستقیم در بورس بوده که برای خرید و فروش یا چینش سبد سرمایه گذاری پربازده از کارشناسان متخصص استفاده می‌کند.

متخصصین سبدگردان برای هر فرد با توجه به ریسک پذیری و مقدار سرمایه او دارایی‎ها را ترکیب کرده و از جانب سرمایه گذار عمل می‎کنند. این روش برای کسب سود از بازار سرمایه روشی هوشمندانه است، چرا که ضمن کسب سود جذاب، نیاز به صرف زمان و یا کسب دانش معاملاتی ندارید و ریسک معاملات تان نیز به علت حضور متخصصین کمتر می‌شود.

چرا باید سرمایه گذاری کنیم؟

سرمایه‌گذاری با هدف کسب سود بیشتر در آینده انجام می‌شود. انسان همواره در تلاش است تا به اهدافی که در نظر دارد دست یافته و رفاه بیشتری برای خود فراهم کند. مهمترین گام برای دستیابی به اهداف، یک منبع درآمدی مناسب است که بتواند سرمایه مورد نیاز را ایجاد کند. سرمایه گذاری می‎تواند درآمد لازم را تولید کند.

اما باید به یاد داشته باشید که در کنار امکان کسب درآمد از سرمایه گذاری، این احتمال وجود دارد که با انجام یک حرکت نادرست در بازارهای مالی ارزش سرمایه کاهش یابد. پس اگر به سرمایه‌گذاری در بازارهای مختلف علاقه دارید بهتر است تا ابتدا با قواعد و ویژگی‌های انواع سرمایه گذاری آشنا شده و بهترین روش سرمایه گذاری مناسب با خود را برگزینید.

سخن آخر

در این متن سعی داشتیم تا بررسی کنیم که تعریف سرمایه گذاری فعال و غیرفعال چیست و تفاوت سرمایه گذاری فعال و غیرفعال در چه مواردی مشاهده می‎شود.

سرمایه‌گذاران در روش فعال باید باتجربه، جسور و دارای دانش عمیق از بازار باشند. در طرف مقابل سرمایه‌گذاران در روش غیرفعال رویکرد بلندمدت را مدنظر داشته و نیاز به کسب دانش و تجربه عمیق از بازار یا حتی پذیرش ریسک زیاد ندارند. در ادامه ضمن تعریف تفاوت سرمایه‌گذاری مستقیم و غیرمستقیم در بورس، ابزارهای سرمایه گذاری غیر مستقیم در بورس را بررسی کردیم.

فراموش نکنید که در نهایت این شما هستید که به عنوان یک سرمایه گذار انتخاب می‌‎کنید که روش فعال یا غیر فعال را برای سرمایه گذاری متناسب با روحیات خود، در بازارهای مالی برگزینید.